Geçen yaz Ankara’daydım. Her ne kadar yıllar öncesi bıraktığım Ankara olmasa da benim için bu şehrin anlamı çok farklı. Değişen

Yıllardır dilimizin gerek yazım kurallarına gerekse sözcüklerin yazım ve söylemindeki yanlışlıklara dikkat çekmek amacı ve gayretiyle değişik ortamlarda pek çok görsel paylaşımlar yaptım ve özel sayfalarda makaleler yazdım. Bu tür ciddi

“Anneciğim, babacığım!” derken, bu seslenişim sanmayın ki rahmetli anama ve babama ithafendir. Hayır kesinlikle onlarla ilgisi yok. Son zamanların akıl

Dilime, kültürüme zeval verilmediği sürece genelde siyaset üzerine pek fazla yazmam. Genelde sağından, solundan dokunup geçerken şimdi kendimce tam on

Yazıma nasıl ve nereden başlayacağımı bilemiyorum. Utanç içindeyim. Bu utanç kendimden değil, bir parçası olduğum ulusumun içine düştüğü bataklıktan, yaşam

Yıl 1989 A.Ü. TÖMER Frankfurt Şubesi Müdürü olarak Almanya’ya geldim. Hazırlıklar, öğrenci bulma, yer düzenlemesi falan filan derken sıkıntılı günler

Kıyıda köşede satacak bir şey yok mu ya hu? Satın onları da, verin hepsini düşürün doları. Sanki anlık düşüş uzun

Bu sene yine yaptık yapacağımızı. Ders almasını bilmez, ibretleri görmeyiz. Oysa gözümüze soka soka yaşanan gerçekler var. Lütfen daha fazla